Vrijdag 4 oktober hadden wij te horen gekregen dat er ook nog een dozijn uitzaaiingen in haar hoofd zaten en dat versnelde het verval .
Er volgde een tijd van intensieve zorg door broers , zuster en aangetrouwde familie tot de laatste dag aan toe.
Een verdrietige , maar hoe gek het ook klinkt gezellige tijd die veel saamhorigheid teweeg heeft gebracht.
Mam bedankt , ik ben trots op je.
Ik ga er vanuit dat de beelden spreken en hoop de aankomende tijd meer tijd heb om te bloggen .
